Dit verhaal gaat over mijn vader. Hij leeft nog, maar ik heb geen contact meer met hem. Dat is voor veel kinderen en jongeren de realiteit: een ouder missen die er eigenlijk nog is. Soms kies je er zelf voor om het contact te stoppen, omdat dat beter en gezonder voor je is. Maar is het dan echt een vrije keuze? Of is het juist je ouder die besluit niet meer met jou te praten? Iets wat eigenlijk nooit zou moeten gebeuren. 

Met dit verhaal wil ik laten zien dat je niet alleen bent. Veel dingen in het leven kunnen zwaar zijn. Maar soms geven diezelfde dingen ook meer rust en ruimte. En dat mag allemaal.
 

DE PROBLEMEN BEGONNEN AL VOOR DE SCHEIDING 
Veel mensen denken dat een scheiding het moment is waarop alles misgaat. Maar vaak beginnen de problemen al veel eerder. Dat was bij ons ook zo. Het ging al jaren niet goed tussen mijn ouders. En op een gegeven moment ging ook de band tussen mij en mijn vader steeds slechter. 

Mijn vader was niet gelukkig in ons gezin. Dat merkten we aan wat hij zei, aan de sfeer thuis en aan het feit dat hij er vaak niet was. Het was onzeker en pijnlijk om te merken dat hij geen stabiele vader voor ons kon zijn. Toen de scheiding kwam en hij wegging, hebben we hem daarna eigenlijk niet meer gezien of gesproken. 

OPLUCHTING ÉN VERDRIET TEGELIJK 
Het hebben van geen contact met een ouder brengt veel gevoelens met zich mee. Aan de ene kant was het gek genoeg een opluchting. Ik wist eindelijk waar ik aan toe was. Thuis werd voor het eerst in lange tijd weer rustig en voorspelbaar. 

Maar ik voelde me ook lang boos. Ik begreep niet waarom een ouder er niet voor zijn kinderen wil zijn. Het voelde oneerlijk hoe hij ons gezin had gekwetst. En zelfs nu hij er niet meer is, stopt die pijn niet echt. De pijn komt terug in andere relaties, tijdens mijn studie, in hoe ik naar mezelf kijk en in veel andere momenten. 

Het sterkste gevoel, dat ik nog steeds heb, is verdriet. Want ook al geeft de situatie rust, en ben ik boos over wat hij heeft gedaan, ik kan er niets aan doen dat ik hem mis. 

EEN OUDER MISSEN DIE NOG LEEFT: OOK DAT IS VERLIES 
Ook al is deze situatie al een tijdje zo, zou ik liegen als ik zeg dat het me niets meer doet. Naast het verdriet over hoe hij er vroeger niet voor me kon zijn, mis ik hem ook in de momenten die nog komen. Zoals als ik misschien ga trouwen, mijn diploma haal, voor het eerst moeder word of andere grote momenten in mijn leven beleef. 

Later begreep ik, door met anderen te praten, dat dit ook een vorm van verlies is. Net zoals je rouwt als iemand overlijdt, moet je ook rouwen als je het contact met een ouder verliest. En deze rouw is soms misschien nog moeilijker. Want niemand komt met bloemen langs of stuurt een kaartje als je geen contact hebt met een ouder. Dat maakt het eenzaam, omdat niet iedereen begrijpt dat dit ook een manier van missen is. 

HET WORDT ECHT BETER 
Toch wil ik zeggen dat het beter wordt. Niet omdat ik dat moet zeggen, maar omdat het echt zo is. Ik heb veel geleerd over relaties en over mezelf: wat goed voor me is en wat niet. Verlies is niet fijn, maar het zorgt er ook voor dat je meer stilstaat bij wat je wél hebt. Ik kan de mensen om me heen meer waarderen. De momenten met hen hebben meer betekenis gekregen. 

SCHAAM JE NIET: JE BENT NIET ALLEEN 
Het is oneerlijk wat er is gebeurd. Iedereen verdient ouders die er voor hen zijn. Of het nu jouw keuze was of die van je ouder, je zou niet in deze situatie moeten zitten. 

Ik vond het lang moeilijk om dit te delen. Ik schaamde me er voor dat mijn vader ons gezin niet meer wil spreken. Maar ik heb ontdekt dat veel mensen dit herkennen. Velen hebben zelf ook zo’n ervaring. Door erover te praten, kom je erachter dat je niet alleen bent. En dat maakt het eenzame gevoel dragelijker. 

Rouw erom. Praat erover. Laat het pijn doen. Het is normaal om boos te zijn op iemand en hem tegelijkertijd ook heel erg te missen. Het is niet jouw schuld, wie het contact ook heeft verbroken. Ik ben zelf nog vaak boos en verdrietig. Ik had het zo graag anders gezien. Maar ik mis mijn vader ook enorm en vooral de vader die hij niet is geweest, maar die ik wel nodig had en verdiende. 

Ken jij dit gevoel? Een ouder missen die er eigenlijk nog is? Je bent niet de enige. Bij Villa Pinedo vind je andere jongeren die begrijpen hoe dit voelt. Je hoeft het niet alleen te doen. Chat gratis & anoniem met je eigen Online-Buddy, zolang jij wil.